
5 december waren we bij Opa Koen en Oma Marjolein om Sinterklaas te vieren. Jij vind het altijd gezellig als er een heleboel mensen zijn, dus jij vond het hartstikke leuk. Die zak cadeautjes die er voor je was, ging natuurlijk helemaal langs je heen. Maar papa en mama vonden het uitpakken van jou cadeautjes ook erg leuk.
Met kerst stond er alweer een stapel cadeautjes voor je klaar (erg leuk natuurlijk). En na het eten gingen we bowlen. Toen we bij de bowlingbaan aankwamen, vonden papa en mama het wel erg spannend, want de muziek stond wel erg hard en het was er erg druk. Maar jij trok je nergens iets van aan en al snel lag je lekker bij Ome Joop op schoot te slapen.
In de periode met oud en nieuw gingen zaten we samen met Opa Koen, Oma Marjolein, Ome Jeroen en tante Pauline in een huisje. De eerste nacht moest je wel even wennen aan de nieuwe omgeving en je vreemde bed, maar de tweede nacht ging het al prima en was het net als thuis.
Met oudjaar lag je lekker in je kinderwagen te slapen en toen het nieuw jaar begon kreeg je een dikke kus van papa en mama, het eerste nieuwe jaar als gezinnetje. Dit moest natuurlijk vast gelegd worden, dus een paar dagen later hadden we onze eerste familiefoto, in de sneeuw.
Glibberend en glijdend gingen we vandaag over het plein naar de straat aan de overkant voor de reünie van de Samen Bevallen Groep (het was glad door de sneeuw). Het was inmiddels alweer een maand geleden dat de laatste geboren was, dus iedereen was inmiddels wel hersteld en gewend aan hun kleine gezinnetje. Nu was het wel tijd om verhalen uit te wisselen en alle baby's te bewonderen.
Jij was de oudste van het stel en toen kwam Kimberley op 14 oktober, op de hielen gezeten door Bram die een paar minuten laten geboren werd ook op 14 oktober, toen was het even rustig en op 27 oktober was Justyna er, met een dag later Anouk op 28 oktober, de hekkensluiter Floor werd geboren op 4 november. Er was dus maar een jongetje geboren in de groep van zes.
Het was erg leuk om iedereen te zien en natuurlijk moest er ook een foto worden gemaakt met alle baby's op rij, van groot naar klein. Wat was het alweer een verschil tussen de oudste en de jongste, jullie groeien zo snel.
Ook werd vandaag de afspraak gemaakt om elk half jaar af te spreken, hopelijk houden we dit lang vol, want het is toch wel erg leuk.
Vandaag hadden we best wel een lange reis voor de boeg, we gingen namelijk naar Oma Hesseling in Hattem. Dat is ruim 1,5 uur heen en natuurlijk ook weer terug. Gelukkig vind je het wel lekker liggen in je maxi-cosi en stopten we halverwege even voor je flesje.
Oma Hesseling vond het wel erg leuk om je te zien, nu kon ze trots aan iedereen haar eerste achterkleinkind laten zien. 's Middags maakten we een wandeling door het centrum van Hattem, jij vond alles best als je maar lekker kon slapen in de kinderwagen.
We besloten om 's avonds lekker uit eten te gaan bij het pannenkoekenrestaurant van Hattem. Jij hield je heel goed, eerst lekker liggen in de kinderwagen en toen je wat onrustiger werd, ging je de tafel rond, zodat iedereen toch door kon eten en jij ook tevreden was.
Een klein meisje in het restaurant vond je wel erg interessant en kwam steeds kijken naar je kijken. Ze vond het wel gek dat je steeds ergens anders zat ze moest je steeds zoeken.
Toen we eindelijk thuis waren, was je zo moe dat je meteen heerlijk in slaap viel.
Vandaag was het eindelijk zover, we gingen met je naar het consultatiebureau. Dat was best wel spannend, zeker voor papa want die wist nog niet zoveel over het consultatiebureau. We waren wat later dan normaal, omdat er wat mis was gegaan met de afspraak. We woonden precies tussen twee consultatiebureau in, dus was het niet duidelijk met wie we nu de afspraak hadden.
We waren best wel benieuwd hoe zwaar en lang je nu was, omdat we bij de tussenweging dachten dat er misschien iets mis was met de weegschaal (je was ineens zo veel gegroeid). Vandaag bleek dat de weegschaal gewoon goed was, je had een enorme inhaalslag gemaakt en lag nu gewoon op het gemiddelde. Waarschijnlijk vond je het te krap in mama's buik en dacht je nu, hèhè eindelijk ruimte.
Gelukkig was dit alleen een normale controle + kennis making en hoefde je nog geen prikje. Jij vond alles ook prima, lekker in je bloten billen. Toen de mevrouw zei, dat je je luier weer om mocht. Had je net in mama's armen geplast, gelukkig ving je badcape alles op.
Tijd voor het eerste grote avontuur. We gingen voor het eerst naar buiten. Een klein wandelingetje door het park naar Opa en Oma.
Eerst jou in je grote jas gehesen, je leek wel een klein Michelin vrouwtje. En toen uitzoeken hoe die buikdrager nou precies vast moest. Gelukkig waren we daar snel achter en konden we je op papa's buik hangen. Jij vond het wel gezellig, maar papa controleerde toch vaak of je nog wel adem haalde.
Vandaag was het dan eindelijk zover, we mochten naar huis. Rond 12 uur kregen we het groene licht, we mochten echt naar huis. Jou hadden we lekker aangekleed in veel te grote kleren (maatje 50), en toen lekker in de maxi-cosi gelegd. Mama in de rolstoel en jij bij mama op schoot, duwen maar papa.
In de auto en dan lekker naar huis. We hebben nog nooit zo voorzichtig gereden. Voorzichtig door de bochten, voorzichtig over de hobbels en natuurlijk niet te hard. Wat waren we blij dat we thuis waren. Papa had ons huis helemaal mooi versierd, het was duidelijk dat er een meisje geboren was.
Vandaag kwam er een kraamverzorgster langs om ons wat tips te geven, zodat we de eerste dag en nacht goed door zouden komen. Mama moest nog herstellen van de keizersnee, dus papa moest goed opletten.
Ook Ome Tim en Tante Saf kwamen je bewonderen en natuurlijk een beschuitje met roze muisjes eten. En als grote verassing hadden ze kleertjes meegenomen die je paste (maatje 44). Jij vond alles prima als je maar lekker kon slapen.
Hoi lieve meid daar ben je dan,
Op woensdag 7 oktober had mama een afspraak bij de verloskundige voor controle. Mama voelde zich de laatste dagen niet zo heel lekker, dus ik had het idee dat het niet lang meer zou duren voordat je geboren zou worden.
Bij de verloskundige bleek dat mama's bloeddruk wat te hoog was, dus gingen we naar het ziekenhuis voor wat extra testjes. Daar was het al snel duidelijk, dat mama in het ziekenhuis moest blijven, omdat ik al tekenen vertoonde van zwangerschapsvergiftiging. Op donderdag 8 oktober om 8:00 's ochtends zou er begonnen worden met inleiden. Papa mocht bij mama blijven slapen, dat was wel erg fijn.
Op donderdag 8 oktober werd er iets later dan gepland bij mama gel ingebracht om de bevalling op gang te laten komen. Jammer genoeg gebeurde er niet zoveel door die gel, het rommelde een beetje in mama's buik, maar echte weeën waren het nog niet. Daarom werd besloten om rond 14:00 weer gel in te brengen. Dit keer werkte het wel. Mama kreeg nu goede weeën, die best snel op elkaar volgden.
Na een aantal uur bleek dat de ontsluiting bij 2 cm bleef hangen, en dat jij het wel erg zwaar had in mama's buik (mama lag al sinds het begin van de opname aan een monitor, waarop we jou hartslag konden zien), af en toe viel je hartslag weg of ging die heel langzaam.
Daarom werd besloten dat jij nu echt geboren moest worden en het een keizersnee zou worden. Om 19:26 was het dan eindelijk zo ver, je werd geboren. Een paar uur voor je uitgerekende datum van 9 oktober. Het was maar goed dat je gehaald werd, want je had in het vruchtwater gepoept.
Samen met papa ging je terug naar de kamer en werden er een aantal testjes gedaan. Ze vonden je erg alert voor zo'n klein meisje. Je woog 2516 gram en je was ongeveer 48 cm lang.
Mama kwam ook op de kamer en nadat we even genoten hadden van ons gezinnetje, was het tijd voor de eerste visite. Oma Marjolein, Opa Koen, Ome Jeroen en Opa Johan waren al snel naar het ziekenhuis gekomen om jou te bewonderen. En ze vonden je allemaal een lief, klein poppetje met mooie grote ogen en wat een boel haar!!!!!
Hallo en welkom op onze babysite!
Dé plaats om op de hoogte te blijven van alle avonturen en ervaringen tijdens deze spannende tijd. Vanaf nu zul je hier dan ook regelmatig nieuwe verhalen, foto's en video's vinden! Meer informatie over ons vind je in het profiel.
Wil je automatisch een mailtje ontvangen wanneer er een nieuw verhaal, fotoserie of video op deze site staat? Meld je dan aan voor mijn mailinglijst door je e-mail adres achter te laten in de rechter kolom.
We zien je graag terug op onze babysite en laat gerust af en toe eens een berichtje achter!
Leuk dat je met ons meegroeit!
Groetjes,
Suzanne
Laat je e-mail achter en ik stuur je een mailtje als ik een nieuw verhaal of nieuwe foto's op de site heb gezet.